Bolo! autorstwa Davida Webera to zbiór opowiadań science fiction osadzonych w uniwersum stworzonym przez Keitha Laumera (pomysłodawca Bolo). W tym świecie są potężne, samoświadome czołgi bojowe zwane Bolo.
Bolo co to jest?
To ważące kilkanaście tysięcy ton maszyny, wyposażone w zaawansowaną sztuczną inteligencję. Przez ponad 1300 lat służą ludzkości, broniąc jej przed obcymi najeźdźcami z kosmosu.
Kim był John Keith Laumer?
To amerykański autor powieści science fiction (czerwiec 1925 – styczeń 1993). Jest najbardziej znany ze swoich opowiadań o Bolo, gdzie historie z tego pierwszego cyklu opisują ewolucję superczołgów, które z czasem stają się samoświadome dzięki ciągłym udoskonaleniom. A te wynikają z wieków walk z różnymi rasami obcych.
Bolo! Davida Webera
David Weber rozwija koncepcję Laumera, ukazując nie tylko militarne aspekty działań Bolo, ale także ich emocjonalne relacje z ludzkimi dowódcami. Książki w Polsce pojawiły się w 2009 roku nakładem wydawnictwa REBIS.
W pierwszym tomie Bolo! są cztery opowiadania, z których jedno zostało opublikowane po raz pierwszy w tym zbiorze. Każde z nich przedstawia unikalne wyzwania, przed którymi stają Bolo, takie jak konflikt między rozkazami a moralnością czy konieczność ochrony ludzkiego życia kosztem własnego istnienia.
Bolo – jakie opowieści w książce?
- I wiele mil (Miles to Go). Nike to zaawansowany czołg bojowy klasy Bolo, który przez dekady tkwił w trybie czuwania, odcięty od kontaktu z ludźmi. Po prawie 80 latach na planetę przybywa kpt. Merit, który zaprzyjaźnia się z NIKE. Niestety idylla nie trwa długo, gdyż wśród ludzi zawsze mogą się znaleźć zdrajcy.
- Zdrajca (The Traitor). Krótka opowieść, w której jedna uszkodzona maszyna broni dzieci, niszcząc swoich. Drugi Bolo ma za zadanie zniszczyć dawnego swojego towarzysza broni.
- Na tarczy (With Your Shield). Na planetę przybywa świeżo upieczony porucznik Maneka Trevor. Otrzymuje starszy, ale bardziej doświadczony model czołu jako towarzysza broni. Maszyna bojowa ostatecznie ginie podczas walk z obcą rasą, chroniąc swojego dowódcę jak i ludzkość, aż do przybycia odsieczy.
- Czas Śmierci (A Time to Kill). To smutne opowiadanie, w którym nie ma już ludzi, nie ma też imperium. Na rolniczej planecie osiedlają się najpierw ludzie, potem psowaci przedstawiciele obcej rasy. Uszkodzony, aczkolwiek na nowo odbudowany Bolo broni ludzkość, ale przeciwstawia się zniszczeniu wszystkich psowatych. Doprowadza do współistnienia obu ras.
Książki Bolo! oraz Weterani świetnie pokazują przyjaźń ludzi i maszyn, dylematy jednych i drugich. To niesamowite doświadczenie.
Podsumowanie
Lubię tę pozycję. Książkę czytałem wielokrotnie, co widać zresztą na obrazku. Nawet po wielu latach warto do niej zajrzeć, warto przypomnieć sobie poszczególne przygody.